Nutria amerykańska (Myocastor coypus) to gatunek gryzonia z podrodziny kolczaków (Echyminae) w rodzinie kolczakowatych (Echimyidae). W niektórych ujęciach systematycznych jest ona jedynym żyjącym współcześnie przedstawicielem rodziny nutriowatych (Myocastoridae). Pierwotnie występuje w Ameryce Południowej, ale została introdukowana w wielu innych rejonach świata, w tym w Europie, gdzie jest uznawana za gatunek inwazyjny. Nutrie amerykańskie charakteryzują się dużą głową, małymi uszami, długimi wibrysami i pomarańczowymi siekaczami. Mierzą 40-65 cm długości ciała i 30-75 cm długości ogona pokrytego łuskami. Ich ciało jest pokryte gęstym, ciemnobrązowym lub szafirowym futrem, a masa ciała może dochodzić do 9 kg.
Kluczowe Informacje
- Nutria amerykańska to gatunek gryzonia z podrodziny kolczaków
- Pochodzi z Ameryki Południowej, ale została introdukowana w wielu innych regionach świata
- Charakteryzuje się dużą głową, małymi uszami, długimi wibrysami i pomarańczowymi siekaczami
- Mierzy 40-65 cm długości ciała i 30-75 cm długości ogona pokrytego łuskami
- Jej ciało jest pokryte gęstym, ciemnobrązowym lub szafirowym futrem
Systematyka i Pochodzenie Nutrii Amerykańskiej
Nutria amerykańska (Myocastor coypus) należy do gromady ssaków, infragromady łożyskowców, rzędu gryzoni, rodziny kolczakowatych i podrodziny kolczaków. W niektórych ujęciach systematycznych jest ona jedynym współczesnym przedstawicielem rodziny nutriowatych. Nutria amerykańska występuje naturalnie w Ameryce Południowej, ale została introdukowana na innych kontynentach, w tym w Europie, gdzie jest uważana za gatunek inwazyjny.
W Europie nutrie amerykańskie pojawiły się na początku XX wieku, gdy zostały sprowadzone jako zwierzęta futerkowe. Uciekinierzy z hodowli zapoczątkowali dzikie populacje tego gatunku, które szybko się rozprzestrzeniły. Obecnie nutrie amerykańskie są integralną częścią ekosystemów na naszym kontynencie, stanowiąc zarówno cenne źródło fauny, jak i potencjalne zagrożenie dla przyrody.
Wygląd i Charakterystyczne Cechy nutrii amerykańskiej
Nutrie amerykańskie mają charakterystyczny wygląd, który pozwala je łatwo rozpoznać. Ich ciało mierzy 40-65 cm długości, a ogon pokryty łuskami ma 30-75 cm długości. Nutrie mają dużą głowę z małymi uszami oraz długie pomarańczowe siekacze wystające z pyska. Ich kończyny tylne mają palce połączone błoną, co ułatwia pływanie. Nutrie amerykańskie ważą do 9 kg i są pokryte gęstym, ciemnobrązowym lub szafirowym futrem.
Wyróżnia się kilka odmian barwnych tych gryzoni, m.in. czarną dominującą, bursztynowo-złocistą oraz białą niealbinotyczną. Występują także odmiany recesywne, takie jak sobolowa, szafirowa, pastelowa czy albinotyczna.
Tryb Życia i Zachowania Nutrii Amerykańskiej
Nutrie amerykańskie prowadzą półwodny tryb życia i są roślinożercami. Zamieszkują nory wykopywane w brzegach zbiorników wodnych. Doskonale pływają i nurkują, choć ich wzrok jest słaby. Mają natomiast bardzo dobry słuch. Nutrie amerykańskie żywią się głównie roślinnością wodną, młodymi pędami krzewów oraz korą, a także małżami, do otwierania których służą im duże siekacze. W fermach hodowlanych karmione są paszą przeznaczoną dla królików.
Nutriom amerykańskim ciąża trwa 128-132 dni, a w miocie rodzi się 4-8 młodych. Gryzonie te dojrzałość płciową osiągają w wieku 6-7 miesięcy. Nutrie amerykańskie mogą żyć do 24 lat.
Hodowla i Użytkowanie Nutrii Amerykańskiej
Nutrie amerykańskie są hodowane od wielu lat, głównie w celu pozyskania wartościowego futra. Mięso tych gryzoni jest również wykorzystywane w przetwórstwie spożywczym – nutria jest ceniona za wysoką zawartość białka i zrównoważony skład aminokwasowy. W Polsce chów nutrii rozpoczął się w 1926 roku i przez lata stanowił istotną gałąź produkcji zwierzęcej, szczególnie w regionach zachodnich i południowo-zachodnich.
Obecnie popularne są trzy systemy rozrodu: rozpłód parami, harem oraz rozpłód kierowany. Wymagają one odpowiedniej wiedzy i doświadczenia hodowcy, a także zapewnienia optymalnych warunków, takich jak duża, otwarta przestrzeń o klimacie tropikalnym. Poza fermami, nutrie amerykańskie można spotkać także w ogrodach zoologicznych, gdzie opiekę nad nimi sprawują wykwalifikowani pracownicy.
Nutria Amerykańska jako Gatunek Inwazyjny
Nutria amerykańska to gatunek obcy, który do Europy trafił na początku XX wieku jako zwierzę futerkowe. Uciekinierzy z hodowli zapoczątkowali dzikie populacje tego gryzonia, które szybko się rozprzestrzeniły na naszym kontynencie. Nutriy amerykańskie stanowią poważne zagrożenie dla rodzimych ekosystemów, szczególnie bagiennych i podmokłych. Usuwają one więcej roślinności wodnej, niż potrzebują do wyżywienia, co prowadzi do zniszczenia siedlisk i zmniejszenia możliwości gniazdowania zagrożonych gatunków ptaków. Ponadto nutrie przenoszą groźne choroby, które mogą zagrażać ludziom i zwierzętom. Z tego powodu są uznawane za gatunek inwazyjny, którego obecność w Europie jest niepożądana i wymaga podjęcia działań ochronnych.
Ciekawostki o Nutriach Amerykańskich
Oto kilka ciekawostek na temat nutrii amerykańskich:
- Pysk nutrii posiada neurony czuciowe, które służą do nawigacji po zmroku.
- Podczas nurkowania u nutrii występuje barykardia, czyli okresowe spowolnienie rytmu serca, co pozwala im przebywać pod wodą nawet do 10 minut.
- Gruczoły mlekowe nutrii położone są wysoko, niemal grzbietowo.
- Choć nutriy są roślinożerne, czasami zjadają małe stawonogi lub pisklęta ptaków.
- Inna nazwa nutrii amerykańskiej to „szczur rzeczny”.
- Nutrie są gryzoniami nocnymi.
- Do pielęgnacji i opieki nad młodymi, nutriy wykorzystują platformy zbudowane z roślinności i drewna.
- Futro nutrii składa się z dwóch warstw: kudłatych włosów i delikatnego, miękkiego podszycia.
- Nutriy mają specjalne klapy, które zamykają się podczas nurkowania, chroniąc płuca przed wodą.
- Nutriy rozmnażają się przez cały rok i mogą mieć do 2 miotów rocznie.
Wniosek
W artykule zaprezentowaliśmy kompleksowe informacje na temat nutrii amerykańskiej (Myocastor coypus) – ssaka z podrodziny kolczaków, który pierwotnie występuje w Ameryce Południowej, ale został introdukowany na innych kontynentach, w tym w Europie. Poznaliśmy jej systematykę i pochodzenie, a także szczegółowo opisali jej wygląd oraz charakterystyczne cechy.
Przybliżyliśmy również tryb życia i zachowania tego gryzonia, który prowadzi półwodny tryb życia i żywi się głównie roślinnością wodną. Omówiliśmy także aspekty związane z hodowlą i użytkowaniem nutrii amerykańskich, które są cenione za wysokowartościowe futro i mięso.
Niestety, nutria amerykańska stanowi też poważne zagrożenie dla rodzimych ekosystemów, szczególnie bagiennych i podmokłych, dlatego uznawana jest za niebezpieczny gatunek inwazyjny, którego obecność w Europie wymaga podjęcia odpowiednich działań ochronnych. Przybliżyliśmy także szereg ciekawostek dotyczących tych interesujących ssaków.







